Σημειώσεις επί των Ετήσιων Οικονομικών καταστάσεων

1. Γενικές πληροφορίες

Η εταιρεία « ΔΟΜΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ Ανώνυμος Τεχνική, Εμπορική Ξενοδοχειακή, Βιομηχανική Εταιρεία », είναι

ανώνυμη εταιρεία, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών στην κατηγορία Μεσαίας & Μικρής

Κεφαλαιοποίησης με το διακριτικό τίτλο « ΔΟΜΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. » (εφεξής η Εταιρεία). Η Εταιρεία

ιδρύθηκε στις 24 Μαρτίου 1985, έχει την έδρα της στην Ελλάδα στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης επί της οδού

Κορωναίου 14, Τ.Κ.71202 και το site αυτής είναι www.domik.gr. Η εταιρεία είναι καταχωρημένη στο Μητρώο

Ανωνύμων Εταιρειών με αριθμό 11565/06/Β/86/20 και Γ.Ε.ΜΗ. 077089627000.

Η εταιρεία Δομική Κρήτης Α.Ε. δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό κλάδο όπου κατέχει εργοληπτικό

πτυχίο 6ης τάξης για όλες τις κατηγορίες έργων: λιμενικά, οικοδομικά, οδοποιία, υδραυλικά, βιομηχανικά και

ηλεκτρομηχανολογικά. Ο Όμιλος δραστηριοποιείται επιπλέον στον κατασκευαστικό κλάδο με την θυγατρική

εταιρεία «Δομική Βιομηχανική Α.Ε.», και με κατασκευαστικές κοινοπραξίες.

Στον κλάδο της παραγωγής ενέργειας δραστηριοποιείται με τις θυγατρικές εταιρείες «Αιολικό Ρουμάνι Α.Ε.»,

«Δομική Ενεργειακή Α.Ε.», και τις συγγενείς εταιρείες «Αιολική Ανατολικής Αχαΐας Α.Ε.», «Αιολικά Πάρκα

Δυτικής Μακεδονίας Α.Ε.» και «Αιολικό Μαρμάτι Α.Ε.».

Στον τομέα της κατασκευής και διαχείρισης ακινήτων δραστηριοποιείται με τη συγγενή εταιρεία «Διαχείριση

Ακινήτων Α.Ε.» (ΔΙ.Α. Α.Ε.) και την υποθυγατρική εταιρεία «Malia Μountain Resort Α.Ε.».

Οι ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας περιλαμβάνουν την εταιρεία, τις θυγατρικές, τις

Κοινοπραξίες και τις συγγενείς επιχειρήσεις (σημείωση 8 των οικονομικών καταστάσεων).

Οι εν λόγω οικονομικές καταστάσεις εγκρίθηκαν προς δημοσίευση από το Διοικητικό Συμβούλιο την 29η

Απριλίου 2024, και τελούν υπό την έγκριση της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων, η οποία με βάσει

το Νόμο και το Καταστατικό της Εταιρείας έχει δικαίωμα να τις τροποποιεί. Είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση

του διαδικτύου της εταιρείας

www.domik.gr

. Στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση αναρτούνται και οι

οικονομικές καταστάσεις των θυγατρικών εταιρειών.

2. Σύνοψη σημαντικών λογιστικών πολιτικών

Οι κύριες λογιστικές αρχές που υιοθετήθηκαν κατά την προετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων

αναλύονται παρακάτω.

2.1 Πλαίσιο κατάρτισης των οικονομικών καταστάσεων

Οι παρούσες οικονομικές καταστάσεις του Ομίλου αφορούν τη χρήση 1.1 – 31.12.2023, και έχουν συνταχθεί:

α) σύμφωνα με τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (Δ.Π.Χ.Α.), όπως αυτά υιοθετούνται από

την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει του Κανονισμού αριθ. 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του

Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Ιουλίου 2002 και β) με βάση την αρχή του ιστορικού κόστους,

εκτός από τις επενδύσεις στα ακίνητα και ορισμένα χρηματοοικονομικά στοιχεία που επιμετρώνται στην

εύλογη αξία τους. Οι λογιστικές αρχές που ακολούθησε ο Όμιλος και η Εταιρεία για τη σύνταξη των ετήσιων

οικονομικών καταστάσεων της 31.12.2023, είναι συνεπείς με αυτές που περιγράφονται στις δημοσιευμένες

οικονομικές καταστάσεις της χρήσεως που έληξε την 31.12.2022.

Η σύνταξη των Οικονομικών Καταστάσεων, σύμφωνα με τα ΔΠΧΑ, απαιτεί τη διενέργεια εκτιμήσεων και

την υιοθέτηση παραδοχών, οι οποίες δύνανται να επηρεάσουν τα λογιστικά υπόλοιπα των στοιχείων του

ενεργητικού και των υποχρεώσεων, τις απαιτούμενες γνωστοποιήσεις για ενδεχόμενες απαιτήσεις και

υποχρεώσεις κατά την ημερομηνία σύνταξης των Οικονομικών Καταστάσεων, καθώς επίσης και τα ποσά των

εσόδων και εξόδων που αναγνωρίσθηκαν κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου. Η χρήση της διαθέσιμης

πληροφόρησης και η εφαρμογή υποκειμενικής κρίσης αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία για τη διενέργεια

εκτιμήσεων. Τα πραγματικά μελλοντικά αποτελέσματα ενδέχεται να διαφέρουν από τις ανωτέρω εκτιμήσεις,

ενώ οι όποιες αποκλίσεις δύναται να έχουν σημαντική επίπτωση επί των Οικονομικών Καταστάσεων. Οι

περιπτώσεις αυτές περιγράφονται στη σημείωση 37.

2.2 Αρχή της συνέχειας της επιχειρηματικής δράσης (going-concern assumption)

Οι παρούσες οικονομικές καταστάσεις έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με την αρχή της συνέχισης της

επιχειρηματικής δραστηριότητας (going concern basis). Η αρχή αυτή στηρίζεται στην παραδοχή ότι η εταιρεία

θα έχει στη διάθεση της τους απαραίτητους πόρους για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις βραχυπρόθεσμες

υποχρεώσεις της ώστε να μπορέσει να συνεχίσει απρόσκοπτα τις δραστηριότητες της τουλάχιστον για τους

επόμενους 12 μήνες.

Αναμφίβολα όμως, υφίστανται και παράγοντες που δεν ελέγχονται αποκλειστικά από τη Διοίκηση του Ομίλου

και σχετίζονται με τις πληθωριστικές πιέσεις που δημιουργούν η ενεργειακή κρίση και οι γεωπολιτικές

αναταραχές στον Ευρωπαϊκό χώρο και στην Μέση Ανατολή, γεγονός που επηρεάζει αναμφίβολα τόσο την

ψυχολογία όσο κα τα διαθέσιμα εισοδήματα νοικοκυριών και επιχειρήσεων επηρεάζοντας αρνητικά

την

αναπτυξιακή δυναμική που επιδεικνύει η χώρα και ο Όμιλος στη χρήση.

Στο πλαίσιο αυτό η Διοίκηση : α) εκπονεί σχέδιο για τη συγκράτηση των λειτουργικών δαπανών και την

επικαιροποίηση της τιμολογιακής πολιτικής της Εταιρείας με βάση τις εκάστοτε ανατιμήσεις των βασικών

υλών και του κόστους κατασκευής εν γένει, β) εφαρμόζει συντηρητική πολιτική στην επιλογή των

διαγωνισμών στους οποίους συμμετέχει, κάνοντας προ-κοστολόγηση έργων ώστε να επιλέγει ποσοστά

εκπτώσεων που του επιτρέπουν ικανοποιητικά μικτά κέρδη, και γ) προβαίνει σε ελέγχους της αγοράς προς

αναζήτηση των καλύτερων τιμών και προσφορών για πρώτες ύλες, ώστε αφενός να μεγιστοποιεί τις

δυνατότητες ευελιξίας στις τιμές προμηθευτή και αφετέρου να περιορίζει τα προβλήματα εφοδιαστικής

αλυσίδας.

Η διοίκηση της εταιρείας εκτιμά ότι η αρχή της συνέχισης της δραστηριότητας είναι η ενδεδειγμένη αρχή για

τη σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων.

2.3 Νέα πρότυπα, τροποποιήσεις προτύπων και διερμηνείες, αλλαγές σε λογιστικές πολιτικές

Η εταιρεία έχει υιοθετήσει όλα τα νέα πρότυπα και τις διερμηνείες, η εφαρμογή των οποίων έγινε υποχρεωτική

για τις χρήσεις που άρχισαν από την 1η Ιανουαρίου 2023 και μετά. Στην παράγραφο

α.

παρουσιάζονται τα

πρότυπα τα οποία έχουν υιοθετηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2023. Στην παράγραφο

β.

παρουσιάζονται τα

πρότυπα, τροποποιήσεις και διερμηνείες τα οποία είτε δεν έχουν ακόμα τεθεί σε ισχύ είτε δεν έχουν υιοθετηθεί,

από την Ε.Ε.

α. Νέα Πρότυπα, Διερμηνείες, Αναθεωρήσεις και Τροποποιήσεις υφιστάμενων Προτύπων τα οποία

έχουν τεθεί σε ισχύ και έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Τα ακόλουθα νέα Πρότυπα, Διερμηνείες και τροποποιήσεις Προτύπων έχουν εκδοθεί από το Συμβούλιο

Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB), έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η εφαρμογή τους

είναι υποχρεωτική από την 01/01/2023 ή μεταγενέστερα.



ΔΠΧΑ 17 «Ασφαλιστικές Συμβάσεις» (εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά

την 01/01/2023)

Τον Μάιο του 2017, το IASB προέβη στην έκδοση ενός νέου Προτύπου, του ΔΠΧΑ 17, το οποίο αντικαθιστά

ένα ενδιάμεσο Πρότυπο, το ΔΠΧΑ 4. Σκοπός του έργου του IASB ήταν η ανάπτυξη ενός ενιαίου Προτύπου

βασισμένου στις αρχές (principle-based standard) για τον λογιστικό χειρισμό όλων των τύπων ασφαλιστικών

συμβάσεων, συμπεριλαμβανομένων και των συμβάσεων αντασφάλισης που κατέχει ένας ασφαλιστικός

φορέας. Ένα ενιαίο Πρότυπο βασισμένο στις αρχές θα ενισχύσει τη συγκρισιμότητα της χρηματοοικονομικής

αναφοράς μεταξύ οικονομικών οντοτήτων, δικαιοδοσιών και κεφαλαιαγορών. Το ΔΠΧΑ 17 καθορίζει τις

απαιτήσεις που θα πρέπει να εφαρμόζει μία οικονομική οντότητα στη χρηματοοικονομική πληροφόρηση που

σχετίζεται με ασφαλιστικές συμβάσεις που εκδίδει και συμβάσεις αντασφάλισης που κατέχει. Επιπλέον, τον

Ιούνιο του 2020, το IASB προέβη στην έκδοση τροποποιήσεων, οι οποίες όμως δεν επηρεάζουν τις

θεμελιώδεις αρχές που εισήχθησαν όταν αρχικά εκδόθηκε το ΔΠΧΑ 17. Οι τροποποιήσεις έχουν σχεδιαστεί

με σκοπό να μειώσουν τα κόστη μέσω απλούστευσης ορισμένων απαιτήσεων του Προτύπου, να οδηγήσουν

σε πιο εύκολα επεξηγήσιμη χρηματοοικονομική απόδοση, καθώς και να διευκολύνουν τη μετάβαση

αναβάλλοντας την ημερομηνία εφαρμογής του Προτύπου για το 2023, παρέχοντας παράλληλα πρόσθετη

βοήθεια για τη μείωση της προσπάθειας που απαιτείται κατά την πρώτη εφαρμογή του Προτύπου. Οι

τροποποιήσεις δεν έχουν επίδραση στις ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές Καταστάσεις. Τα ανωτέρω

έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 1 «Παρουσίαση των Οικονομικών Καταστάσεων» (εφαρμόζεται για

ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2023)

Τον Φεβρουάριο του 2021, το IASB προέβη στην έκδοση τροποποιήσεων περιορισμένου σκοπού που αφορούν

στις γνωστοποιήσεις των λογιστικών πολιτικών. Σκοπός των τροποποιήσεων είναι να βελτιώσουν τις

γνωστοποιήσεις των λογιστικών πολιτικών ώστε να παρέχουν πιο χρήσιμη πληροφόρηση στους επενδυτές και

σε λοιπούς χρήστες των Οικονομικών Καταστάσεων. Πιο συγκεκριμένα, με βάση τις

τροποποιήσεις

απαιτείται η γνωστοποίηση σημαντικών πληροφοριών σχετικών με τις λογιστικές πολιτικές, αντί της

γνωστοποίησης των σημαντικών λογιστικών πολιτικών.

Οι τροποποιήσεις δεν έχουν ουσιώδη επίδραση στις

ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές Καταστάσεις. Τα ανωτέρω έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή

Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 8 «Λογιστικές Πολιτικές, Αλλαγές στις Λογιστικές Εκτιμήσεις και Λάθη:

Ορισμός των Λογιστικών Εκτιμήσεων» (εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή

μετά την 01/01/2023)

Τον Φεβρουάριο του 2021, το IASB προέβη στην έκδοση τροποποιήσεων περιορισμένου σκοπού οι οποίες

αποσαφηνίζουν τη διαφορά μεταξύ αλλαγής λογιστικής εκτίμησης και αλλαγής λογιστικής πολιτικής. Η

διάκριση αυτή είναι σημαντική, καθώς η αλλαγή λογιστικής εκτίμησης εφαρμόζεται χωρίς αναδρομική ισχύ

και μόνο για μελλοντικές συναλλαγές και άλλα μελλοντικά γεγονότα, εν αντιθέσει με την αλλαγή λογιστικής

πολιτικής που έχει αναδρομική ισχύ και εφαρμόζεται σε συναλλαγές και άλλα γεγονότα του παρελθόντος. Οι

τροποποιήσεις

δεν έχουν επίδραση στις ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές Καταστάσεις. Τα ανωτέρω

έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 12 «Φόροι Εισοδήματος: Αναβαλλόμενος Φόρος σχετιζόμενος με

Απαιτήσεις και Υποχρεώσεις που προκύπτουν από μία Μεμονωμένη Συναλλαγή» (εφαρμόζεται για

ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2023)

Τον Μάιο του 2021, το IASB προέβη στην έκδοση στοχευμένων τροποποιήσεων στο ΔΛΠ 12 προκειμένου να

προσδιορίσει πώς οι οικονομικές οντότητες θα πρέπει να χειρίζονται τον αναβαλλόμενο φόρο που προκύπτει

από συναλλαγές όπως οι μισθώσεις και οι υποχρεώσεις αποδέσμευσης – συναλλαγές για τις οποίες οι

οικονομικές οντότητες αναγνωρίζουν ταυτόχρονα μία απαίτηση και μία υποχρέωση. Σε συγκεκριμένες

περιπτώσεις, οι οικονομικές οντότητες απαλλάσσονται από την αναγνώριση αναβαλλόμενου φόρου όταν

αναγνωρίζουν απαιτήσεις ή υποχρεώσεις για πρώτη φορά. Οι τροποποιήσεις αποσαφηνίζουν ότι η εν λόγω

απαλλαγή δεν έχει εφαρμογή και οι οικονομικές οντότητες απαιτείται να αναγνωρίζουν αναβαλλόμενο φόρο

στις συναλλαγές αυτές. Οι τροποποιήσεις δεν έχουν επίδραση στις ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές

Καταστάσεις. Τα ανωτέρω έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την

01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΠΧΑ 17 «Ασφαλιστικές Συμβάσεις: Πρώτη Εφαρμογή των ΔΠΧΑ 17 και

ΔΠΧΑ 9 – Πληροφορίες Συγκριτικής Περιόδου» (εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν

την ή μετά την 01/01/2023)

Τον Δεκέμβριο του 2021, το IASB προέβη στην έκδοση μίας τροποποίησης περιορισμένου σκοπού στις

απαιτήσεις μετάβασης στο ΔΠΧΑ 17 προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται με

τις προσωρινές λογιστικές αναντιστοιχίες μεταξύ των υποχρεώσεων από ασφαλιστικές συμβάσεις και των

χρηματοοικονομικών στοιχείων του ενεργητικού στη συγκριτική πληροφόρηση στα πλαίσια της πρώτης

εφαρμογής του ΔΠΧΑ 17 «Ασφαλιστικές Συμβάσεις» και του ΔΠΧΑ 9 «Χρηματοοικονομικά Μέσα». Η

τροποποίηση έχει σκοπό να βελτιώσει τη χρησιμότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης που θα

παρουσιάζεται στη συγκριτική περίοδο για τους χρήστες των Οικονομικών Καταστάσεων. Οι τροποποιήσεις

δεν έχουν επίδραση στις ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές Καταστάσεις. Τα ανωτέρω έχουν υιοθετηθεί

από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 12 «Φόροι εισοδήματος»: Διεθνής Φορολογική Μεταρρύθμιση – Πρότυποι

Κανόνες του Πυλώνα

ΙΙ (εφαρμόζεται άμεσα και για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν από την

01/01/2023)

Τον Μάιο του 2023, το Συμβούλιο Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB) εξέδωσε τροποποιήσεις στο ΔΛΠ

12 «Φόροι εισοδήματος» σχετικά με τους Κανόνες του Πυλώνα Δύο της Διεθνούς Φορολογικής

Μεταρρύθμισης,. Οι τροποποιήσεις εισήγαγαν: α) μια προσωρινή εξαίρεση από τις απαιτήσεις αναγνώρισης

για τη λογιστικοποίηση των αναβαλλόμενων φόρων που προκύπτουν

από την εφαρμογή της διεθνούς

φορολογικής μεταρρύθμισης (Πυλώνας ΙΙ)

και β) πρόσθετες γνωστοποιήσεις

για τις επηρεαζόμενες

επιχειρήσεις.

Οι οικονομικές οντότητες μπορούν να εφαρμόσουν άμεσα την προσωρινή εξαίρεση, αλλά οι

γνωστοποιήσεις απαιτούνται για την ετήσια περίοδο που ξεκινά από την 1η Ιανουαρίου 2023 και μετά. Οι

τροποποιήσεις δεν έχουν επίδραση στις ενοποιημένες και εταιρικές Οικονομικές Καταστάσεις. Τα ανωτέρω

έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2023.



Τροποποιήσεις στο ΔΠΧΑ 16 «Μισθώσεις: Υποχρέωση Μίσθωσης σε μία Πώληση και

Επαναμίσθωση» (εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2024)

Τον Σεπτέμβριο του 2022, το IASB προέβη στην έκδοση τροποποιήσεων περιορισμένου σκοπού στο ΔΠΧΑ

16 «Μισθώσεις» με τις οποίες προστίθενται απαιτήσεις για τον τρόπο με τον οποίο μια εταιρεία λογιστικοποιεί

μία πώληση και επαναμίσθωση (“sale and leaseback”) μετά την ημερομηνία της συναλλαγής. Η πώληση και

επαναμίσθωση είναι μια συναλλαγή κατά την οποία, μια εταιρεία πουλά ένα περιουσιακό στοιχείο και

μισθώνει το ίδιο περιουσιακό στοιχείο πίσω για μια χρονική περίοδο από τον νέο ιδιοκτήτη. Το ΔΠΧΑ 16

περιλαμβάνει απαιτήσεις σχετικά με τον λογιστικό χειρισμό μίας πώλησης και επαναμίσθωσης κατά την

ημερομηνία που πραγματοποιείται η συναλλαγή. Ωστόσο, το Πρότυπο δεν είχε προσδιορίσει τον τρόπο

επιμέτρησης της συναλλαγής μετά την ημερομηνία αυτής. Οι εκδοθείσες τροποποιήσεις προστίθενται στις

απαιτήσεις του ΔΠΧΑ 16 σχετικά με την πώληση και επαναμίσθωση, υποστηρίζοντας με τον τρόπο αυτό τη

συνεπή εφαρμογή του λογιστικού προτύπου. Οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν θα αλλάξουν τον λογιστικό

χειρισμό για μισθώσεις εκτός από αυτές που προκύπτουν από μία συναλλαγή πώλησης και επαναμίσθωσης. Ο

Όμιλος και η Εταιρεία θα εξετάσουν την επίπτωση όλων των παραπάνω στις Οικονομικές τους Καταστάσεις,

αν και δεν αναμένεται να έχουν καμία. Τα ανωτέρω έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με

ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01/01/2024.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 1 «Ταξινόμηση Υποχρεώσεων ως Βραχυπρόθεσμες ή Μακροπρόθεσμες»

(εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2024)

Τον Ιανουάριο του 2020, το IASB προέβη στην έκδοση τροποποιήσεων στο ΔΛΠ 1 που επηρεάζουν τις

απαιτήσεις για την παρουσίαση των υποχρεώσεων. Συγκεκριμένα, οι τροποποιήσεις αποσαφηνίζουν ένα από

τα κριτήρια ταξινόμησης μιας υποχρέωσης ως μακροπρόθεσμη, την απαίτηση για μία οντότητα να έχει το

δικαίωμα να αναβάλει τον διακανονισμό της υποχρέωσης για τουλάχιστον 12 μήνες μετά την περίοδο

αναφοράς. Οι τροποποιήσεις περιλαμβάνουν: α) αποσαφήνιση ότι το δικαίωμα μίας οντότητας για αναβολή

του διακανονισμού θα πρέπει να υφίσταται κατά την ημερομηνία αναφοράς, β) αποσαφήνιση ότι η ταξινόμηση

της υποχρέωσης δεν επηρεάζεται από τις προθέσεις ή προσδοκίες της διοίκησης σχετικά με την εξάσκηση του

δικαιώματος αναβολής του διακανονισμού, γ) επεξηγούν πώς οι συνθήκες δανεισμού επηρεάζουν την

ταξινόμηση, και δ) αποσαφήνιση των απαιτήσεων σχετικά με την ταξινόμηση υποχρεώσεων μίας οντότητας

που πρόκειται να ή ενδεχομένως να διακανονίσει μέσω έκδοσης ιδίων συμμετοχικών τίτλων. Επιπλέον, τον

Ιούλιο του 2020, το IASB προέβη στην έκδοση μίας τροποποίησης για την αναβολή κατά ένα έτος της

ημερομηνίας έναρξης ισχύος της αρχικώς εκδοθείσας τροποποίησης στο ΔΛΠ 1, ως αποτέλεσμα της

εξάπλωσης της πανδημίας του Covid-19. Ωστόσο, τον Οκτώβριο του 2022, το IASB εξέδωσε μία επιπλέον

τροποποίηση που στοχεύει στη βελτίωση της πληροφόρησης που παρέχουν οι εταιρείες σχετικά με τις

μακροπρόθεσμες δανειακές δεσμεύσεις. Το ΔΛΠ 1 απαιτεί από μία εταιρεία να ταξινομεί το δάνειο ως

μακροπρόθεσμο μόνο εάν η εταιρεία μπορεί να αποφύγει τον διακανονισμό του δανείου εντός 12 μηνών μετά

την ημερομηνία αναφοράς. Ωστόσο, η ικανότητα μίας εταιρείας να το πράξει εξαρτάται συχνά από τη

συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις του. Οι τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 1 προσδιορίζουν ότι οι δεσμεύσεις που πρέπει

να τηρούνται μετά την ημερομηνία αναφοράς δεν επηρεάζουν την ταξινόμηση του δανείου ως

βραχυπρόθεσμου ή μακροπρόθεσμου κατά την ημερομηνία αναφοράς. Αντίθετα, οι τροποποιήσεις του

προτύπου απαιτούν από μία εταιρεία να γνωστοποιεί πληροφορίες σχετικά με αυτές τις δεσμεύσεις στις

σημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων. Οι τροποποιήσεις εφαρμόζονται για ετήσιες περιόδους που

ξεκινούν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2024, με την πρόωρη υιοθέτησή τους να επιτρέπεται. Ο Όμιλος και η

Εταιρεία θα εξετάσουν την επίπτωση όλων των παραπάνω στις Οικονομικές τους Καταστάσεις, αν και δεν

αναμένεται να έχουν καμία. Τα ανωτέρω έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ημερομηνία έναρξης

ισχύος την 01/01/2024.

β. Νέα Πρότυπα, Διερμηνείες, Αναθεωρήσεις και Τροποποιήσεις υφιστάμενων Προτύπων τα οποία δεν

έχουν ακόμα τεθεί σε ισχύ ή δεν έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Τα ακόλουθα νέα Πρότυπα, Διερμηνείες και τροποποιήσεις Προτύπων έχουν εκδοθεί από το Συμβούλιο

Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB), αλλά είτε δεν έχουν ακόμη τεθεί σε ισχύ είτε δεν έχουν υιοθετηθεί

από την Ευρωπαϊκή Ένωση.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 7 «Κατάσταση Ταμειακών ροών» και στο ΔΠΧΑ 7 «Χρηματοοικονομικά

Μέσα: Γνωστοποιήσεις»: Ρυθμίσεις Χρηματοδότησης Προμηθευτή (εφαρμόζεται για ετήσιες

περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2024)

Τον Μάιο του 2023, το Διεθνές Συμβούλιο Λογιστικών Προτύπων (IASB) εξέδωσε τροποποιήσεις (“Supplier

Finance Arrangements”), οι οποίες τροποποίησαν το ΔΛΠ 7 «Κατάσταση Ταμειακών Ροών» και το ΔΠΧΑ 7

«Χρηματοοικονομικά μέσα: Γνωστοποιήσεις». Το IASB εξέδωσε τις Ρυθμίσεις Χρηματοδότησης

Προμηθευτή απαιτώντας από μια οικονομική οντότητα να παρέχει επιπρόσθετες γνωστοποιήσεις σχετικά με

τις ρυθμίσεις χρηματοδότησης προμηθευτή. Οι τροποποιήσεις απαιτούν επιπλέον γνωστοποιήσεις που

συμπληρώνουν τις υπάρχουσες γνωστοποιήσεις στα δύο αυτά πρότυπα. Οι εν λόγω γνωστοποιήσεις έχουν ως

σκοπό να βοηθήσουν τους χρήστες των οικονομικών καταστάσεων α) να αξιολογήσουν τον τρόπο που οι

ρυθμίσεις χρηματοδότησης προμηθευτή επηρεάζουν τις υποχρεώσεις και τις ταμειακές ροές μιας οικονομικής

οντότητας, και β) να κατανοήσουν την επίδραση των ρυθμίσεων χρηματοδότησης προμηθευτή στους

κινδύνους ρευστότητας και πώς θα μπορούσε να επηρεαστεί η οικονομική οντότητα εάν τα εν λόγω

χρηματοοικονομικά εργαλεία δεν είναι πλέον διαθέσιμα. Οι τροποποιήσεις στο IAS 7 και το IFRS 7 ισχύουν

για τη λογιστική περίοδο από την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2024.

Ο Όμιλος και η Εταιρεία θα εξετάσουν την

επίπτωση όλων των παραπάνω στις Οικονομικές τους Καταστάσεις, αν και δεν αναμένεται να έχουν καμία.

Τα ανωτέρω δεν έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.



Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 21 «Οι επιδράσεις μεταβολών των τιμών συναλλάγματος»: Έλλειψη

Ανταλλαξιμότητας (εφαρμόζεται για ετήσιες περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 01/01/2025)

Τον Αύγουστο του 2023, το Διεθνές Συμβούλιο Λογιστικών Προτύπων (IASB) εξέδωσε τροποποιήσεις στο

ΔΛΠ 21 «Οι επιδράσεις μεταβολών των τιμών συναλλάγματος» με τις οποίες απαιτείται από τις οικονομικές

οντότητες να παρέχουν πιο χρήσιμες πληροφορίες στις οικονομικές τους καταστάσεις όταν ένα νόμισμα δεν

μπορεί να ανταλλαχθεί σε ένα άλλο νόμισμα. Οι τροποποιήσεις περιλαμβάνουν την εισαγωγή

του ορισμού

της ανταλλαξιμότητας ενός νομίσματος, καθώς και τη διαδικασία με την οποία η οικονομική οντότητα θα

πρέπει να αξιολογεί αυτήν την ανταλλαξιμότητα. Επιπρόσθετα, οι τροποποιήσεις παρέχουν καθοδήγηση

αναφορικά με το πώς πρέπει η οικονομική οντότητα να υπολογίζει την συναλλαγματική ισοτιμία (spot rate)

στις περιπτώσεις όπου το νόμισμα δεν είναι ανταλλάξιμο και απαιτούν πρόσθετες γνωστοποιήσεις σε

περιπτώσεις όπου μια οικονομική οντότητα έχει υπολογίσει μια συναλλαγματική ισοτιμία λόγω έλλειψης

ανταλλαξιμότητας.

Οι τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 21 ισχύουν για τη λογιστική περίοδο από την ή μετά την 1η

Ιανουαρίου 2025.

Ο Όμιλος και η Εταιρεία θα εξετάσουν την επίπτωση όλων των παραπάνω στις Οικονομικές

τους Καταστάσεις, αν και δεν αναμένεται να έχουν καμία. Τα ανωτέρω δεν έχουν υιοθετηθεί από την

Ευρωπαϊκή Ένωση.

2.4 Ενοποίηση

Βάση ενοποίησης

Οι συνημμένες ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις περιλαμβάνουν τις οικονομικές καταστάσεις της

ΔΟΜΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. και των θυγατρικών της κατά την 31.12.2023. Η ημερομηνία κατάρτισης των

οικονομικών καταστάσεων των θυγατρικών εταιρειών συμπίπτει με αυτή της μητρικής εταιρείας

Στη Σημείωση 8 παρατίθεται πλήρης λίστα των ενοποιούμενων θυγατρικών μαζί με τα σχετικά ποσοστά του

Ομίλου.

Θυγατρικές επιχειρήσεις

Οι ενοποιημένες Οικονομικές Καταστάσεις περιλαμβάνουν τις Οικονομικές Καταστάσεις της μητρικής

εταιρείας και των οικονομικών μονάδων που ελέγχονται από την Εταιρεία (οι θυγατρικές της) την 31

Δεκεμβρίου 2023. Έλεγχος επιτυγχάνεται όπου η Εταιρεία έχει την εξουσία να καθορίζει τις

χρηματοοικονομικές και λειτουργικές αποφάσεις μιας οικονομικής μονάδας με σκοπό την απόκτηση οφέλους

από τις δραστηριότητες της. Κατά την εξαγορά μιας επιχείρησης αποτιμώνται, στην εύλογη αξία τους, τα

στοιχεία του ενεργητικού, οι υποχρεώσεις καθώς και οι ενδεχόμενες υποχρεώσεις της κατά την ημερομηνία

εξαγοράς. Το κόστος της εξαγοράς, κατά το ποσό που υπερβαίνει την εύλογη αξία του εξαγοραζόμενου

καθαρού ενεργητικού (ενεργητικό – υποχρεώσεις – ενδεχόμενες υποχρεώσεις), καταχωρείται ως υπεραξία τη

χρήση στην οποία έγινε η εξαγορά. Στην περίπτωση που το κόστος εξαγοράς είναι μικρότερο της ανωτέρω

εύλογης αξίας αυτή η διαφορά καταχωρείται στα αποτελέσματα της χρήσης εντός της οποίας έγινε η εξαγορά.

Τα δικαιώματα της μειοψηφίας καταχωρούνται κατά την αναλογία τους επί της εύλογης αξίας. Σε επόμενες

χρήσεις, τα αποτελέσματα μερίζονται στη μειοψηφία κατ’ αναλογία, επιπλέον των δικαιωμάτων μειοψηφίας.

Τα αποτελέσματα των εξαγοραζόμενων ή πωλούμενων θυγατρικών εντός της χρήσεως, περιλαμβάνονται στην

ενοποιημένη κατάσταση αποτελεσμάτων χρήσεως από ή έως την ημερομηνία εξαγοράς ή πώλησης,

αντίστοιχα. Οι οικονομικές καταστάσεις των θυγατρικών προσαρμόζονται κατάλληλα, ώστε να συντάσσονται

βάσει των λογιστικών αρχών του Ομίλου. Οι διεταιρικές συναλλαγές, τα ενδοεταιρικά υπόλοιπα και τα

ενδοεταιρικά έσοδα και έξοδα, απαλείφονται κατά την ενοποίηση.

Οι συμμετοχές της μητρικής εταιρείας στις ενοποιούμενες θυγατρικές της αποτιμώνται στο κόστος κτήσης

μείον τυχόν σωρευμένες ζημίες απομείωσης, εφόσον υπάρχουν. Ο έλεγχος απομείωσης διενεργείται με βάση

τις απαιτήσεις του ΔΛΠ 36.

Επενδύσεις σε συγγενείς επιχειρήσεις

Συγγενής είναι η οικονομική μονάδα στην οποία ο Όμιλος έχει την δυνατότητα να ασκεί ουσιώδη επιρροή,

αλλά όχι έλεγχο ή από κοινού έλεγχο. Η ουσιώδης επιρροή ασκείται μέσω της συμμετοχής στις

χρηματοοικονομικές και λειτουργικές αποφάσεις της οικονομικής μονάδας. Τα αποτελέσματα και τα

περιουσιακά στοιχεία ενεργητικού και παθητικού μιας συγγενούς, ενσωματώνονται στις οικονομικές

καταστάσεις με τη μέθοδο της καθαρής θέσεως, εκτός από την περίπτωση που κατατάσσεται ως διαθέσιμη

προς πώληση. Οι επενδύσεις σε συγγενείς απεικονίζονται στον ισολογισμό στο κόστος, προσαρμοζόμενο στις

μεταγενέστερες μεταβολές του μεριδίου του Ομίλου στο καθαρό ενεργητικό της συγγενούς και λαμβάνοντας

υπόψη τις τυχόν απομειώσεις της αξίας μεμονωμένων επενδύσεων. Ζημίες συγγενών επιχειρήσεων επιπλέον

των δικαιωμάτων του Ομίλου σε αυτές, δεν καταχωρούνται. Το κόστος της απόκτησης μιας συγγενούς, κατά

το ποσό που υπερβαίνει την εύλογη αξία της αναλογίας του αποκτώμενου καθαρού ενεργητικού (ενεργητικό

– υποχρεώσεις – ενδεχόμενες υποχρεώσεις), καταχωρείται ως υπεραξία στη χρήση στην οποία έγινε η

απόκτηση, περιλαμβανόμενο στο λογαριασμό των επενδύσεων σε συγγενείς επιχειρήσεις. Στην περίπτωση που

το κόστος απόκτησης είναι μικρότερο της ανωτέρω εύλογης αξίας αυτή η διαφορά καταχωρείται στα

αποτελέσματα της χρήσης εντός της οποίας έγινε η απόκτηση.

Στις περιπτώσεις που ο Όμιλος διενεργεί συναλλαγές με μια συγγενή επιχείρηση, τα σχετικά κέρδη και οι

ζημίες απαλείφονται κατά το ποσοστό συμμετοχής του Ομίλου στη συγκεκριμένη συγγενή. Τυχόν ζημίες σε

συναλλαγές που παρέχουν αποδείξεις απομείωσης της αξίας του μεταβιβαζόμενου στοιχείου του ενεργητικού

δεν απαλείφονται.

Στις οικονομικές καταστάσεις της μητρικής εταιρείας οι συγγενείς επιχειρήσεις αποτιμώνται στο κόστος

κτήσης . Σε περίπτωση ύπαρξης ενδείξεων απομείωσης μόνιμου χαρακτήρα τότε διενεργείται απομείωση των

επενδύσεων η οποία επιβαρύνει τα αποτελέσματα χρήσης. Όταν οι συνθήκες απομείωσης εκλείψουν τότε

πραγματοποιείται αναστροφή της σχηματισθείσας απομείωσης η οποία ωφελεί τα αποτελέσματα χρήσης.

Επενδύσεις σε κοινοπραξίες

Οι κοινοπραξίες ενοποιούνται σύμφωνα με τη μέθοδος της καθαρής θέσης. Η μέθοδος της καθαρής θέσης,

προβλέπει ότι οι συμμετοχές σε κοινοπραξίες αρχικά αναγνωρίζονται στο κόστος κτήσης και εν συνεχεία

αναπροσαρμόζονται με το ποσοστό του Ομίλου πάνω στα κέρδη (ή στις ζημίες) και στα λοιπά συνολικά

εισοδήματα των κοινοπραξιών.

Στις οικονομικές καταστάσεις της μητρικής εταιρείας οι κοινοπραξίες αποτιμώνται στο κόστος κτήσης . Σε

περίπτωση ύπαρξης ενδείξεων απομείωσης μόνιμου χαρακτήρα τότε διενεργείται απομείωση των επενδύσεων

η οποία επιβαρύνει τα αποτελέσματα χρήσης. Όταν οι συνθήκες απομείωσης εκλείψουν τότε πραγματοποιείται

αναστροφή της σχηματισθείσας απομείωσης η οποία ωφελεί τα αποτελέσματα χρήσης.

2.5 Πληροφόρηση κατά τομέα

Σύμφωνα με το ΔΠΧΑ 8 ως τομείς μιας οικονομικής οντότητας προδιαγράφονται αυτοί που εξετάζονται

εσωτερικά από την Διοίκηση ως σημαντικοί στα πλαίσια αξιολόγησης τομεακών αποδόσεων και κινδύνων.

Οι τομείς του Ομίλου είναι οι εξής:



Κατασκευαστικός τομέας:

Ο κατασκευαστικός τομέας αφορά όλες τις κατηγορίες δημόσιων ή ιδιωτικών

έργων ήτοι λιμενικά, οικοδομικά, οδοποιία, υδραυλικά, βιομηχανικά και ηλεκτρομηχανολογικά έργα.



Επενδύσεων σε ακίνητα:

Ο τομέας των επενδύσεων σε ακίνητα αφορά στην αγορά, αξιοποίηση και

διαχείριση ακινήτων.



Ενέργεια:

Ο τομέας της ενέργειας περιλαμβάνει την ανάπτυξη, διαχείριση και εκμετάλλευση ενεργειακών

έργων, με επίκεντρο τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.



Οι λογιστικές πολιτικές για τους λειτουργικούς τομείς είναι οι ίδιες με αυτές που

χρησιμοποιούνται

για την σύνταξη των οικονομικών καταστάσεων.



Η αποδοτικότητα των τομέων επιμετράται στη βάση του καθαρού αποτελέσματος μετά από φόρους.



Οι πωλήσεις του Ομίλου αφορούν κυρίως Δημόσια έργα.



Όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Ομίλου είναι στην Ελλάδα.

Με βάση αυτή τη δομή παρουσιάζονται οι οικονομικές πληροφορίες ανά τομέα δραστηριότητας στη σημείωση

4.

Ως γεωγραφικός τομέας, ορίζεται μία γεωγραφική περιοχή, στην οποία παρέχονται προϊόντα και υπηρεσίες

και η οποία υπόκειται σε διαφορετικούς κινδύνους και αποδόσεις από άλλες περιοχές. Για το 2023 και 2022

το σύνολο του ενοποιημένου κύκλου εργασιών προέρχεται από δραστηριότητα που πραγματοποιείται στην

Ελλάδα, η οποία θεωρείται μια γεωγραφική περιοχή.

2.6 Συναλλαγματικές μετατροπές

(α)

Λειτουργικό νόμισμα και νόμισμα παρουσίασης

Τα στοιχεία των οικονομικών καταστάσεων του Ομίλου επιμετρώνται σε Ευρώ.

(β)

Συναλλαγές και υπόλοιπα

Οι συναλλαγές σε ξένα νομίσματα, εφόσον υφίστανται, μετατρέπονται στο λειτουργικό νόμισμα (Ευρώ) με τη

χρήση των ισοτιμιών που ισχύουν κατά την ημερομηνία των συναλλαγών. Κέρδη και ζημιές από

συναλλαγματικές διαφορές οι οποίες προκύπτουν από την εκκαθάριση τέτοιων συναλλαγών κατά την διάρκεια

της περιόδου και από την μετατροπή των νομισματικών στοιχείων που εκφράζονται σε ξένο νόμισμα με τις

ισχύουσες

ισοτιμίες

κατά την

ημερομηνία ισολογισμού,

καταχωρούνται

στα

αποτελέσματα.

Οι

συναλλαγματικές διαφορές από μη νομισματικά στοιχεία που αποτιμώνται στην εύλογη αξία τους, θεωρούνται

ως τμήμα της εύλογης αξίας και συνεπώς καταχωρούνται όπου και οι διαφορές της εύλογης αξίας.

2.7 Άυλα περιουσιακά στοιχεία / Λογισμικό

Τα άυλα περιουσιακά στοιχεία αποτιμώνται στο κόστος κτήσεως μείον τις αποσβέσεις. Οι αποσβέσεις

διενεργούνται με την σταθερή μέθοδο κατά την διάρκεια της ωφέλιμης ζωής των στοιχείων αυτών. Δαπάνες

που απαιτούνται για την ανάπτυξη και συντήρηση του λογισμικού αναγνωρίζονται ως έξοδα όταν

πραγματοποιούνται.

2.8 Ενσώματα Πάγια

Τα ενσώματα πάγια αποτιμώνται στο κόστος κτήσεως μείον τις σωρευμένες αποσβέσεις και τις ζημίες

απομείωσης. Το κόστος κτήσεως περιλαμβάνει όλες τις άμεσα επιρριπτέες δαπάνες για την απόκτηση των

στοιχείων.

Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται σε μεταγενέστερες χρήσεις αυξάνουν τη λογιστική αξία των ενσωμάτων

παγίων μόνο εάν πιθανολογείται ότι θα εισρεύσουν στον Όμιλο μελλοντικά οικονομικά οφέλη και το κόστος

τους μπορεί να αποτιμηθεί αξιόπιστα. Οι επισκευές και οι συντηρήσεις καταχωρούνται στα αποτελέσματα

όταν πραγματοποιούνται. Κατά την πώληση των ενσωμάτων παγίων, οι διαφορές μεταξύ του τιμήματος που

λαμβάνεται και της λογιστικής τους αξίας καταχωρούνται ως κέρδη ή ζημίες στα αποτελέσματα.

Αποσβέσεις:

Οι αποσβέσεις Ενσώματων Περιουσιακών Στοιχείων λογίζονται με τη μέθοδο της σταθερής

απόσβεσης, βάσει συντελεστών που προσεγγίζουν τη μέση ωφέλιμη ζωή των Στοιχείων η οποία

επανεξετάζεται σε ετήσια βάση. Τα εκτιμώμενα έτη μέσης ωφέλιμης ζωής ανά κατηγορία παγίων είναι τα

ακόλουθα:

Κατηγορία παγίου

Ωφέλιμη ζωή

Κτίρια

20 – 40

Έτη

Μηχανολογικός εξοπλισμός

10 – 20

Έτη

Αυτοκίνητα – Οχήματα

6 – 20

Έτη

Μηχανογραφικός εξοπλισμός

3 – 4

Έτη

Λοιπός παραγωγικός εξοπλισμός

3 – 13

Έτη

Οι υπολειμματικές αξίες και οι ωφέλιμες ζωές των ενσωμάτων παγίων υπόκεινται σε επανεξέταση σε κάθε

ισολογισμό. Όταν οι λογιστικές αξίες των ενσωμάτων παγίων υπερβαίνουν την ανακτήσιμη αξία τους, η

διαφορά (απομείωση) καταχωρείται άμεσα ως έξοδο στα αποτελέσματα. Κατά την πώληση ενσωμάτων

παγίων, οι διαφορές μεταξύ του τιμήματος που λαμβάνεται και της λογιστικής τους αξίας καταχωρούνται ως

κέρδη ή ζημίες στα αποτελέσματα. Όταν τα ενσώματα πάγια αποτιμώνται στις εύλογες αξίες τους, το τυχόν

αποθεματικό αναπροσαρμογής που υπάρχει στα ίδια κεφάλαια κατά την πώληση, μεταφέρεται στα κέρδη εις

νέον.

2.9 Κόστος δανεισμού

Τα κόστη αναδοχής, τα νομικά και τα λοιπά άμεσα κόστη που πραγματοποιούνται, σχετικά με την έκδοση

δανείων, αναμορφώνουν το ποσό των δανείων και καταχωρούνται στα αποτελέσματα με βάση τη μέθοδο του

αποτελεσματικού επιτοκίου κατά τη διάρκεια της σύμβασης του δανείου. Τα κόστη δανεισμού καταχωρούνται

στα αποτελέσματα με την πραγματοποίησή τους. Το κόστος δανεισμού κατά το μέρος που αναλογεί στην

κατασκευαστική περίοδο των ενσωμάτων παγίων αναγνωρίζεται σε επαύξηση της αξίας τους.

2.10 Απομείωση αξίας περιουσιακών στοιχείων

Τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν ατέρμονα ωφέλιμη ζωή δεν αποσβένονται, αλλά υπόκεινται σε έλεγχο

αποµείωσης της αξίας τους ετησίως. Τα περιουσιακά στοιχεία που υπόκεινται σε απόσβεση υπόκεινται σε

έλεγχο αποµείωσης της αξίας τους, όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι η λογιστική αξία τους δεν θα ανακτηθεί. Η

ανακτήσιμη αξία είναι η μεγαλύτερη αξία μεταξύ εύλογης αξίας μειωμένης µε το απαιτούμενο για την πώληση

κόστος και αξίας χρήσεως του περιουσιακού στοιχείου. Η αξία χρήσης προσδιορίζεται με προεξόφληση των

μελλοντικών ροών με το κατάλληλο προεξοφλητικό επιτόκιο. Εάν η ανακτήσιμη αξία είναι μικρότερη της

αναπόσβεστης, τότε η αναπόσβεστη αξία μειώνεται έως το ύψος της ανακτήσιμης. Οι ζημιές απομείωσης

καταχωρούνται ως έξοδα στα αποτελέσματα της χρήσης κατά την οποία προκύπτουν, εκτός εάν το

περιουσιακό στοιχείο έχει αναπροσαρμοστεί, οπότε η ζημία απομείωσης μειώνει το αντίστοιχο αποθεματικό

αναπροσαρμογής. Όταν σε μεταγενέστερη χρήση η ζημία απομείωσης πρέπει να αναστραφεί, η αναπόσβεστη

αξία του περιουσιακού στοιχείου αυξάνεται έως το ύψος της αναθεωρημένης εκτίμησης της ανακτήσιμης

αξίας, στο βαθμό που η νέα αναπόσβεστη αξία δεν υπερβαίνει την αναπόσβεστη αξία που θα είχε

προσδιοριστεί εάν δεν είχε καταχωρηθεί η ζημία απομείωσης σε προηγούμενες χρήσεις. Η αναστροφή της

ζημίας απομείωσης καταχωρείται στα έσοδα, εκτός εάν το περιουσιακό στοιχείο έχει αναπροσαρμοστεί, οπότε

αναστροφή της ζημίας απομείωσης αυξάνει το αντίστοιχο αποθεματικό αναπροσαρμογής. Για την εκτίμηση

των ζημιών απομείωσης τα περιουσιακά στοιχεία εντάσσονται στις μικρότερες δυνατές μονάδες δημιουργίας

ταμειακών ροών.

2.11

Επενδύσεις σε Ακίνητα

Ακίνητα τα οποία διακρατούνται για μακροχρόνιες αποδόσεις ενοικίων ή για ανατίμηση κεφαλαίου ή και τα

δύο και όχι για: α) χρήση τους στην παραγωγή για παροχή αγαθών ή υπηρεσιών ή για διοικητικούς σκοπούς,

ή β) για πώληση στα πλαίσια της συνήθους εμπορικής λειτουργίας, κατηγοριοποιούνται ως επενδύσεις σε

ακίνητα. Οι επενδύσεις σε ακίνητα περιλαμβάνουν ιδιόκτητη γη και κτίρια. Οι επενδύσεις σε ακίνητα

αναγνωρίζονται αρχικά στο κόστος, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών άμεσων εξόδων κτήσης. Μετά την

αρχική αναγνώριση, οι επενδύσεις σε ακίνητα επιμετρούνται σε εύλογη αξία . Η εύλογη αξία προσδιορίζεται

ανά διετία από ανεξάρτητους εκτιμητές με βάση τις οδηγίες που εκδίδονται από την Επιτροπή Διεθνών

Εκτιμητικών Προτύπων (International Valuation Standards Committee).

Όλα τα άλλα έξοδα επιδιορθώσεων και συντήρησης καταχωρούνται στην Κατάσταση Αποτελεσμάτων την

χρήση που πραγματοποιούνται. Μεταβολές στις εύλογες αξίες καταχωρούνται στην Κατάσταση

Αποτελεσμάτων στο τέλος κάθε χρήσης. Αν η χρήση κάποιου ακινήτου το οποίο έχει ταξινομηθεί στις

Επενδύσεις σε Ακίνητα μεταβληθεί σε ιδιόχρηση, τότε το ακίνητο ταξινομείται στα ενσώματα πάγια

περιουσιακά στοιχεία και η εύλογη αξία του κατά την ημερομηνία της επαναταξινόμησης θεωρείται το

τεκμαρτό κόστος του ακινήτου για λογιστικούς σκοπούς. Ακίνητα τα οποία κατασκευάζονται ή αξιοποιούνται

για μελλοντική χρήση ως επενδύσεις σε ακίνητα, ταξινομούνται στα ενσώματα πάγια περιουσιακά στοιχεία

μέχρι το εκάστοτε ακίνητο ολοκληρωθεί ή αρχίσει να χρησιμοποιείται. Κατά την ημερομηνία αυτή το ακίνητο

επαναταξινομείται στις επενδύσεις σε ακίνητα και οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ της εύλογης αξίας του

ακινήτου και της προηγούμενης λογιστικής του αξίας αναγνωρίζεται στην Κατάσταση Αποτελεσμάτων. Αν η

χρήση ενός πάγιου περιουσιακού στοιχείου μεταβληθεί και το ακίνητο χαρακτηριστεί ως επενδυτικό ακίνητο,

οποιαδήποτε διαφορά που προκύπτει μεταξύ της λογιστικής και της εύλογης του αξίας κατά την ημερομηνία

της μεταφοράς του, αναγνωρίζεται στα ίδια κεφάλαια ως επανεκτίμηση της αξίας των πάγιων περιουσιακών

στοιχείων. Στην περίπτωση που ένα κέρδος από αποτίμηση σε εύλογη αξία αντιστρέφει προγενέστερες ζημίες

απομείωσης, τότε το κέρδος αυτό αναγνωρίζεται στα αποτελέσματα της χρήσης.

2.12 Αποθέματα

Τα αποθέματα αποτιμώνται στην χαμηλότερη αξία μεταξύ κόστους κτήσεως και καθαρής ρευστοποιήσιμης

αξίας. Το κόστος προσδιορίζεται µε την μέθοδο FIFO. Κόστος δανεισμού δεν περιλαμβάνεται στο κόστος

κτήσεως των αποθεμάτων. Η καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία εκτιμάται µε βάση τις τρέχουσες τιμές πώλησης

των αποθεμάτων στα πλαίσια της συνήθους δραστηριότητας αφαιρουµένων και των τυχόν εξόδων πώλησης

όπου συντρέχει περίπτωση.

2.13 Ταμειακά διαθέσιμα και ισοδύναμα

Τα ταμειακά διαθέσιμα και ισοδύναμα περιλαμβάνουν τα μετρητά, τις καταθέσεις όψεως/προθεσμίας

και τις

βραχυπρόθεσμες μέχρι 3 μήνες επενδύσεις, υψηλής ρευστοποιησιµότητας και χαμηλού ρίσκου.

2.14 Χρηματοοικονομικά μέσα

α) Αρχική αναγνώριση και μεταγενέστερη επιμέτρηση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών

στοιχείων

Ο Όμιλος και η Εταιρεία ταξινομούν τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία τους στις παρακάτω

κατηγορίες:

- Στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία που στη συνέχεια επιμετρώνται στην εύλογη αξία (είτε στα

λοιπά συνολικά εισοδήματα, είτε στα αποτελέσματα χρήσης) και

- Στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία που επιμετρώνται στο αποσβέσιμο κόστος.

Η κατάταξη των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων κατά την αρχική αναγνώριση βασίζεται στις

συμβατικές ταμειακές ροές των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και στο επιχειρηματικό

μοντέλο εντός του οποίου διακατέχεται το χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο.